تعطیلات محرم

محرم که میاد یاد خاطرات بچگی قوی تر و زنده تر میشه..یاد روزهایی که شوق تماشای هییتهای سینه زنی و زنجیر زنی صبح زود تاسوعا و عاشورا از خواب بیدارمون میکرد و میرفتیم به تماشا...یاد گلاب پاشیدن به عزادارا...

حالا دیگه انگار نه حس و حال عزاداریا مثل قبله و نه حتی انگیزه ای برای تماشا مونده...

پارسال تو تلخ ترین سال زندگیم حتی حس رفتن به خونه رو نداشتم و موندم و تنهایی عزاداری کردم اما امسال تصمیم گرفتم برم و چند روزی استراحت کنم..بد نبود خستگیم در رفت و دوستان و خانواده رو دیدم...اما بعدش سر کار برگشتن انگار عذاب الیم بود!

هر وقت از کار خسته میشم با خودم میگم خدا رو شکر که همین کارو دارم وگرنه چطور میتونستم بشینم توی خونه و چطور میتونستم از پس هزینه های زندگیم بربیام؟ تصور اینکه برگردی خونه بابا و یا بخوای برای تامین هزینه هات کارهای سخت انجام بدی برام محاله..برای همین خدا رو شکر میکنم که کاری دارم و دستم توی جیب خودمه..این چند ماه یه کم به خاطر زیاد شدن قسطام توی فشارم ولی خدا رو شکر بعدش دیگه خیلی شرایطم بهتر میشه و از سال بعد به یه وضعیت نرمالی میرسم که دیگه استرس دخل و خرج رو نداشته باشم

تا اون موقع هم همه ش از خدا میخوام کمکم کنه و تنهام نذاره..انصافا هم تاحالا تنهام نذاشته...

این روزها توی عزاداریهاتون منم دعا کنید

دفترچه خاطرات گلابتون...